دفتر تهران
دفتر تهران
دفتر مشهد
تلفن تماس : 02128427623 info@deltagroup.co.com
شنبه تا پنجشنبه : 9:00 الی 18:00
info@deltagroup.co.com
شنبه تا پنجشنبه : 9:00 الی 18:00

واقعیت ترکیبی (MR)

تفاوت میان سه‌مفهوم اساسیMR، VR و AR

تکنولوژی های متعددی به دنبال تغییر درک ما از واقعیت هستند؛ خواه شامل ورود به یک جهان مجازی باشد (واقعیت مجازی)، یا افزودن اجسام مجازی به دنیای واقعی به روش تعاملی (واقعیت افزوده)، و یا حالتی بینابینی. این تعاریف ممکن است پیچیده و دشوار به نظر آیند، اما نگران نباشید. در ادامه توضیحات کاملی راجع به تفاوت واقعیت مجازی و واقعیت افزوده ارائه شده است.

گاهی فناوری‌های نوظهور و جدید با عناوین تازه‌ای نامیده می‌شوند. مفاهیم وابسته به واقعیت مجازی نیز در این میان مستثنی نیست. در این مقاله تفاوت میان مفاهیم مختلفی همچون واقعیت مجازی یا Virtual Reality یا (VR)، واقعیت افزوده یا Augmented Reality یا (AR)، واقعیت ترکیبی یا Mixed Reality یا (MR) و دیگر مفاهیم این حوزه توضیح داده ‌خواهد شد.

واقعیت مجازی(VR):

تمامی تکنولوژی های مبتنی بر تغییر واقعیت، روش درک ما از جهان را به نحوی دستکاری کرده و تغییر می دهند، ولی واقعیت مجازی کاملا محیط بصری پیرامون ما را دگرگون می کند.

دیکشنری مریام-وبستر در توضیح واقعیت مجازی می نویسد: یک محیط مجازی که به کمک محرک های حسی (مثل مناظر و صداها) که توسط کامپیوتر تولید شده است تجربه می شود؛ به نحوی که حرکات فرد تا اندازه ای تعیین می کند چه اتفاقی در محیط پیرامونی بیفتد.

یک توضیح ساده و صریح در رابطه با واقعیت مجازی این است که در این مفهوم، شما به سخت‌افزار و نرم‌افزار نیاز دارید. هدست‌های واقعیت مجازی و اپلیکیشن‌های موجود، شما را قادر می‌سازند تا بتوانید محتوای شبیه‌سازی شده را از دیدگاهی مجازی مشاهده و تجربه کنید. این توضیح، بدین معناست که واقعیت مجازی دنیای اطراف شما را به کلی از ذهن‌تان پاک کرده و محیطی شبیه‌سازی شده را جایگزین آن می‌کند.

با این حساب، تا زمانی که شما ارتباط خود را از سخت‌افزار و نرم‌افزار واقعیت مجازی قطع نکرده باشید، قادر به برقراری ارتباط با دنیا و محیط واقعی اطراف خود نیستید.

به عبارت دیگر، واقعیت مجازی شما را در یک محیط کاملا مجازی محصور می‌کند و اجازه نخواهید داشت که به طور همزمان هم در دنیای واقعی و هم در دنیای مجازی حضور داشته باشید.

در Void، شما یک دنیای مجازی را خواهید دید، اما چون از این که به یک کامپیوتر متصل باشید رها هستید، می‌توانید به صورت فیزیکی در اطراف فضای پیرامون خود قدم بزنید، که در واقع مجموعه‌ای خالی از دیوارهای ساده است. هدایت‌کننده شما هستید و می‌توانید خود را در دنیای رندرشده‌ی ارائه‌شده، که با محیط تعامل دارد، بیشتر غوطه‌ور سازید.

به جهت تعاملی‌تر و همه‌جانبه‌تر ساختن بازی، گردانندگان بازی حتی می‌توانند اقدام به خلق باران مصنوعی، گرما، و سرما در فضا کنند.

دایر‌ه‌المعارف اینترنتی ویکیپدیاواقعیت مجازی را چنین توضیح می‌دهد:

“می‌توان واقعیت مجازی را یک چندرسانههمه‌جانبه یا شبیه‌سازی واقعیت توسط کامپیوتر اطلاق نمود.”

واقعیت مجازی (VR)

واقعیت افزوده (AR):

واقعیت افزوده، جایگزین واقعیت موجود شما می‌شود و برخی جزئیات آن را از طریق لنز یک گوشی هوشمند، عینک و یا هدست واقعیت افزوده تغییر می‌دهد. شما با واقعیت افزوده، همواره آنچه را که در اطراف‌تان قرار دارد می‌بینید؛ ولی یک لایه از دنیای مجازی افزون بر آن شده است تا بتوانید واقعیت افزوده را بدین طریق تجربه کنید.

این تکنولوژی را می‌توان در زمینه‌های بسیار گسترده‌تری به کار برد که اپلیکیشن‌های موبایل نیز در این بین سهم قابل توجهی را ایفا خواهند کرد. برای مثال، می‌‌توان قابلیت جدیدی از یک مسیریاب آنلاین نظیر گوگل مپ (Google Maps) را تصور کرد که بتواند از طریق درگاه دوربین گوشی هوشمند، اطلاعات کاملی از کسب و کارها را به نمایش بگذارد.

با استفاده از این قابلیت، کاربر می‌تواند گوشی خود را رو به محیط اطراف نگه دارد و با همین عمل، اطلاعاتی کامل در مورد کسب و کارهای نزدیک خود را ببیند.

این ویژگی با به کارگیری دوربین گوشی تلفن همراه، یک نمای زنده از آنچه اطراف شماست را نمایش داده و در ادامه با استفاده از واقعیت افزوده، اطلاعاتی را نیز بر روی صفحه نمایش (یا هدست واقعیت افزوده) اضافه می‌کند.

مطابق لغت‌نامه‌ی مریام-وبستر، چنین تعریف شده است: «واقعیت افزوده نسخه‌ای تقویت‌شده از واقعیت است که به وسیله فن‌آوری خلق شده تا بتوان اطلاعات دیجیتال را بر روی تصویری از یک جسم که در یک دستگاه الکترونیکی (مثل دوربین ِ یک گوشی هوشمند) دیده می شود، قرار داد.»

در مجموع، شما می‌توانید واقعیت افزوده را به عنوان لایه‌ای بر روی واقعیت‌ ِ موجود، و نه مخلوط با آن، در نظر بگیرید. گرچه هدست‌ها قطعا در این دسته قرار می‌گیرند، رایج‌ترین کاربرد AR، یک لایه بر روی میدان دید ِ گوشی هوشمند شما می‌باشد. این نوع از تجسم AR نمی‌تواند به عنوان بخشی از محیط بزرگ‌تر، مورد تعامل واقع گردد، بلکه این امکان فقط از طریق صفحه نمایش گوشی شما وجود دارد.

واقعیت افزوده یک تفاوت مهم و اساسی با واقعیت مجازی دارد و آن هم این است که محیط واقعی اطراف شما، به طور کامل پابرجا باقی می‌ماند! گرچه مشابه با واقعیت مجازی، بخش نیاز به سخت‌افزار و نرم‌افزار آن همچنان پابرجاست، اما ارتباط شما با دنیای بیرونی چیزی است که توجه بیشتری را به این تکنولوژی معطوف می‌کند.

واقعیت افزوده (AR)

واقعیت ترکیبی (MR):

با گذر از واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، به مفهوم جذابی تحت عنوان واقعیت ترکیبی (MR) می‌رسیم. واقعیت ترکیبی سعی بر آن دارد تا واقعیت افزوده را یک قدم به جلو هدایت کند.

در واقع واقعیت ترکیبی همان چیزی است که اساسا بسیاری از ما انتظار داشتیم که واقعیت افزوده بتواند آن را مهیا کند! همانطور که گفته شد، واقعیت افزوده تنها قادر است یک لایه از دنیای مجازی را به دنیای واقعی اضافه کند.

در مقابل، واقعیت ترکیبی در تلاش است تا بتوان تصاویر رندر شده دیجیتالی را با محیط واقعی ترکیب نماید. در رابطه با واقعیت ترکیبی، باید دنیایی را متصور شد که در آن واقعیت و واقعیات (مجازی/افزوده) با همدیگر ترکیب شده و اشیا واقعی در دنیای مجازی با همدیگر در تعامل هستند.

از سوی دیگر، واقعیت ترکیبی (MR)، واقعیت افزوده (AR) را به مرحله‌ی بعدی می‌بَرد و اساسا آن چیزی است که بسیاری از ما از ابتدا انتظار داشتیم، یا امید داشتیم که AR آن گونه باشد؛ به جای فقط یک لایه بر روی جهانی که هر روز می‌بینیم، MR راجع به توانایی ترکیب نمودن اشیاء رندرشده‌ی دیجیتالی، با محیط واقعی ما است.

طبق تعریف سایت ویکیپدیا واقعیت ترکیبی (MR) – گاهی به‌عنوان واقعیت مرکب از آن یاد می‌شود- تلفیقی از دنیای واقعی و مجازی برای ارائه محیط‌های جدید و تجسم‌سازی است. جایی که المان‌های دیجیتالی و واقعی در یک زمان موجود بوده و با هم در تعامل هستند.

واقعیت ترکیبی، یک روی‏‌هم‏گذاری از مضامین غیرواقعی در دنیای واقعی است که به دنیای واقعی متصل بوده و با آن در تعامل است. به عنوان یک مثال برای واقعیت ترکیبی می‏‌توان به تصاویری که جراحان در حین انجام اعمال جراحی بیماران بر روی تصاویر مجازی ناشی از انجام سونوگرافی قرار می‏‌دهند، اشاره نمود.

ویژگی اصلی واقعیت ترکیبی این است که مضامین غیرواقعی و دنیای واقعی قابلیت تعامل با یکدیگر در یک زمان و به‌صورت آنی را دارند.

به وسیله تکنولوژی واقعیت ترکیبی، بسیاری از ایده‌هایی که پیش از این در قالب افسانه و یا رویاپردازی مطرح می‌شدند را می‌توان به واقعیت بدل کرد! تا پیش از مطرح شدن مفهوم واقعیت ترکیبی و هدست هولولنز مایکروسافت (Microsoft HoloLens) به عنوان رهبر بزرگ این مفهوم انقلابی، همه‌چیز در قالب صفحه‌های نمایشگر خلاصه می‌شد.

پیش‌بینی بسیاری از شرکت‌های پیشرو در زمینه تکنولوژی درست از آب درآمده است و اخیرا گفته می‌شود که اپل و مایکروسافت بر پایان عمر گوشی‌های هوشمند با یکدیگر توافق دارند؛ این بدان معناست که شاید در چند دهه آینده، از تکنولوژی مدرنی که امروزه آن را می‌شناسیم هیچ اثری باقی نمانده باشد!

واقعیت ترکیبی (MR)

برای اطلاعات بیشتر در این زمینه ویدئو های زیر را تماشا کنید.